Weerspiegeling.nl » perspectief

Gelezen: De grote scheiding

weerspiegeling — Sat, 08 May 2010 08:55:23 +0000

Tot nu toe had ik alleen maar de kronieken van Narnia gelezen van C.S. Lewis. Ik wist wel dat hij meer had geschreven, maar kwam daar gewoon niet aan toe. Nu wel. Ik heb ‘De grote scheiding gelezen’, redelijk dun boekje (115 pagina’s in het Nederlands) in een weekje gelezen, met tussenpozen uiteraard. Het is niet een typisch theologisch werk, maar het gaat wel over hemel en hel, dus als je daar niet in geinteresseerd bent, niet doorlezen, oke?

Het boek is geschreven vanuit Lewis’ perspectief en begint in een grijze, grauwe stad. Gaandeweg leer je dat dat de hel is. Geen grote vuren, dansende demonen en schreeuwende mensen, nee, een grauwe stad, waar geen ruimte is voor vrolijkheid, waar mensen continu met elkaar op de vuist gaan en men steeds kiest voor eenzaamheid vanuit egoisme. Ik vond dat een verfrissende kijk op de hel. Wij associeren dat toch altijd met eeuwige pijn, Terwijl ik dit opschrijf vraag ik me af hoe je uberhaupt een verfrissende kijk op de hel kunt hebben, maar goed.

Het verhaal vertelt dat een aantal mensen uit de grauwe stad met de bus naar een andere plek gaan. Ze rijden niet letterlijk, maar zweven, vliegen oid naar een andere plek, en ja, dat is de hemel. Lewis beschrijft daar dat de mensen uit de stad er uit zien als schimmen, terwijl de mensen die wonen in de hemel er gewoon uit zien. In de hemel loopt Lewis tegen een aantal gesprekken aan tussen hemelbewoners en schimmen, waaruit blijkt waarom die mensen niet in de hemel terecht zijn gekomen. Hele bijzondere dingen; een vrouw die meer van haar overleden zoon hield dan van iemand (Iemand) anders, een bisschop die de twijfels over het geloof niet aan de kant kan zetten, maar ook mensen die vergeving vragen en krijgen voor zaken. Die schimmen worden mensen en mogen in de hemel blijven!
Dat is wel heel erg bijzonder, in mijn paradigma van hemel en hel is er geen mogelijkheid om over te steken. Weer iets om over na te denken.

Door het boek besefte ik wel wat eeuwigheidswaarde heeft en wat niet, waar wil ik mijn tijd en energie in steken, als het niet uiteindelijk draait om het liefhebben van die Ene die alles gaf voor mij, zodat ik uberhaupt in de hemel terecht kan komen? Deep stuff. Daar laat ik het even bij, want dit boek moet je gewoon zelf lezen.

Oog voor detail

weerspiegeling — Sun, 07 Mar 2010 15:29:29 +0000

Op een zonnige sneeuwdag besloot ik er eens op uit te trekken, met camera. Gewoon lekker het bos is, genieten van de rust, van de prachtige plaatjes en kijken wat ik tegen kom.
Ik was een tijdje onderweg, wat mooie foto’s geschoten en opeens kom ik bij een soort open stuk waar er verschillende grote stengels langs het bospad staan. Ik heb echt geen idee hoe die dingen heten, ben geen bioloog, maar het lijkt op riet. Erg mooi is het in ieder geval niet.
Maar doordat er sneeuw op lag (heel weinig) viel het me ineens op, was het een eenzaam stuk riet wat prachtig afstak tegen de omgeving.

Normaal gesproken heb ik niet zulk oog voor details. Ik ben meer van de grote lijnen. Maar die dag was ik erg blij dat ik deze foto maakte. Deze foto staat voor mij voor oog voor het onaanzienlijke, het detail dat niemand anders ziet. Daar zou ik graag wat meer naar op zoek zijn. Bij foto’s of producties, maar ook juist bij mensen. Welke details van mensen zie ik over het hoofd, terwijl die juist heel erg mooi zijn? Of moet daar alleen een beetje sneeuw op vallen om ze te laten opvallen? En waarom had ik het zonder sneeuw nooit gezien?

Het herkennen van details in mensen die anderen niet zo snel zien, dat wil ik meer zien, daar wil ik om bekend staan. Dat bleef me sterk bij na deze wandeling in de sneeuw. En het letten op details in zaken als foto’s, producties en dergelijke mag soms ook best wat aandacht…

Ander perspectief

weerspiegeling — Thu, 28 Jan 2010 21:33:32 +0000

Als je op vakantie een schorpioen tegenkomt, dan ren je het liefst zo hard mogelijk weg. Enge, gevaarlijke beestjes zijn dat. Ik denk dat ze net zo hard voor ons wegrennen, maar dat vergeten we er vaak bij. Toch zou ik niet graag een aanvaring hebben met een schorpioen.

Schorpioen

Onze gids was niet zo bang voor dit beestje en nam deze foto met mijn camera. En als ik eerlijk ben, vind ik de schorpioen niet eens zo eng op deze foto, ineens zie je zo’n beestje in een heel ander perspectief. Ik waardeer ineens de schoonheid er van. Hoe knap gemaakt, hoe bijzonder dat alles aan zo’n schorpioen klopt en dat het allemaal werkt!

Soms helpt het gewoon om dingen vanuit een ander perspectief te zien, de wereld kan er soms ineens heel anders uit zien als je wat afstand neemt, of juist heel dichtbij gaat kijken.