Oog voor detail
Op een zonnige sneeuwdag besloot ik er eens op uit te trekken, met camera. Gewoon lekker het bos is, genieten van de rust, van de prachtige plaatjes en kijken wat ik tegen kom.
Ik was een tijdje onderweg, wat mooie foto’s geschoten en opeens kom ik bij een soort open stuk waar er verschillende grote stengels langs het bospad staan. Ik heb echt geen idee hoe die dingen heten, ben geen bioloog, maar het lijkt op riet. Erg mooi is het in ieder geval niet.
Maar doordat er sneeuw op lag (heel weinig) viel het me ineens op, was het een eenzaam stuk riet wat prachtig afstak tegen de omgeving.
Normaal gesproken heb ik niet zulk oog voor details. Ik ben meer van de grote lijnen. Maar die dag was ik erg blij dat ik deze foto maakte. Deze foto staat voor mij voor oog voor het onaanzienlijke, het detail dat niemand anders ziet. Daar zou ik graag wat meer naar op zoek zijn. Bij foto’s of producties, maar ook juist bij mensen. Welke details van mensen zie ik over het hoofd, terwijl die juist heel erg mooi zijn? Of moet daar alleen een beetje sneeuw op vallen om ze te laten opvallen? En waarom had ik het zonder sneeuw nooit gezien?
Het herkennen van details in mensen die anderen niet zo snel zien, dat wil ik meer zien, daar wil ik om bekend staan. Dat bleef me sterk bij na deze wandeling in de sneeuw. En het letten op details in zaken als foto’s, producties en dergelijke mag soms ook best wat aandacht…